انگار این دلتنگی قرار نیست دست از گلوی من برداره، همه جا و همیشه همراهمه. راستش دیگه یکم پذیرفتمش! ولی فقط یکم. دلیل نمیشه هنوز وقتی یاد مامانجونم کیوفتم بغض نکنم و گریم نگیره دبتنگ حرفاشو و حرص خوردناشو اذیاتاشو مهربانیاشو دلواپس شدناش نشم.

آه٫ نوشته قبلیم خیلی خیلی واسم حس عجیبی داره. اینکه وقتی به چیزی که قبلا نداشتیش و الان بهش رسیدی بازم احساس ناامنی میکنی باهاش! نمیدونم شاید کمکم عادی شد!!! Adblock test (Why?)

امروز سر کلاس آنلاااین یهو استاد میکروفونمو روشن کرد و ازم سوال پرسید:/ :|بعدم گفت از جلسه بعد دوربینارم فعال میکنیم ببینیم کلاسو جدی میگیرید یا نه:/// شت شت شت:/

سالهاست منتظر آمدن روزهای بهترم ولی نمیدانم چرا هنوز هم ، دیروزها بهترند ...

از مشهد تا تهران چند گداره؟خب درستش این نبود که انقد دور باشیم ولی الانم که هستیم چیزی از علاقمون کم نمیشه ...